De lucht is blauw en de zon schijnt. Een licht briesje waait over het water. Tevreden kijk ik door het raam naar buiten. De afgelopen week ben ik druk bezig geweest. Het dek is weer schoon en alle groene aanslag is verdwenen. Mijn loungestoelen zijn geschuurd en gebeitst en zien er weer als nieuw uit. Laat de zomer nu maar komen. Met mijn enkel gaat het goed en ik ben zo blij dat ik de rust en de tijd heb genomen om te kunnen herstellen en kijk uit naar de dag dat ik weer kilometers kan gaan maken. Ook ben ik begonnen met de voorbereidingen van de aankomende reizen die ik ga begeleiden en ik heb er ontzettend veel zin in.
Ik denk aan de woorden van Thich Nhat Hanh: 'Wanneer we in contact zijn met het heden, raken we vervuld met acceptatie, vreugde, vrede en liefde.' Vanuit mijn huidige gemoedstoestand is dat inderdaad zo. Maar is dat ook zo voor iemand die midden in de ellende zit? Wat als jouw heden gevuld is met angst, pijn, haat, dood en verderf? Accepteer je dan ook wat is? Kan je vreugde ervaren te midden van verdriet? Voel je vrede als je in een oorlog zit? Juist, als we diep in de ellende zitten worden we als mens op de proef gesteld.
Ook als we zelf niet in de ellende zitten, worden we op de proef gesteld. Oorlogen en natuurrampen spelen zich af op de TV, in kranten en op social media. We kijken ernaar en lezen erover maar we zitten er niet midden in. Toch kunnen we hierdoor angst, onzekerheid en haat voelen. We vormen ons eigen standpunt. Nemen het op voor de zwakken of verdedigen de sterken. Maken een onderscheid tussen goed en kwaad, tussen liefde en haat. De toekomst is onzeker want niemand weet wat er gaat gebeuren, wanneer dat gaat gebeuren en wat de gevolgen zullen zijn. We maken ons zorgen. Door die onzekerheid voelen we ook angst. Angst voor wat ons te wachten staat en angst is besmettelijk dus probeer het hoofd koel te houden.
Maar even terug naar het nu. De lucht is blauw en de zon schijnt. Een licht briesje waait over het water. Tevreden kijk ik door het raam naar buiten. Ook al staat de wereld op sommige plekken in brand, de haven ligt er vredig bij. De toekomst is onzeker, maar is die niet altijd al onzeker geweest? Hoe kan je angst voelen als je niet weet waarvoor je bang moet zijn? Ja, maar wat als? Wat als wat? Angst is heel vaak gebaseerd op aannames en voorspellingen die meestal niet uitkomen. Natuurlijk, als je tegenover een grizzlybeer komt te staan midden in de wildernis, dan voel je angst maar dan is er ook een geldige reden voor die angst; vlucht of vecht. Hetzelfde geld voor iemand die midden in een oorlog zit of de schokken van een aardbeving voelt. Angst waarschuwt ons dat we tot actie over moeten gaan. Het is een beschermingsmechanisme.
Hier, in het nu zijn er geen grizzlyberen, woedt er geen oorlog en voel ik hoogstens de golven onder de boot veroorzaakt door een andere boot. Kan je vreugde ervaren te midden van verdriet? Ik denk aan tranen van vreugde wanneer mensen levend onder het puin vandaan gehaald worden na een aardbeving. Aan gijzelaars die herenigd worden met hun familie tijdens staakt-het-vuren. Een bruid in een trouwjurk in een overstromingsgebied. Baby's die geboren worden, waar anderen nodeloos sterven. Dus ja. Omdat het een niet zonder het ander kan bestaan. Ook midden in een oorlog kan je vrede ervaren, net als liefde. We kunnen alleen accepteren wat is, op dit moment in ons eigen leven. Of dat ons nu blijdschap of verdriet oplevert, we in oorlog of in vrede leven, haat of liefde ervaren. Blijf aan de positieve kant van het leven staan.
Bewaar de angst en de zorgen voor wanneer je het écht nodig hebt. Geniet van de rust en de vreugde wanneer ze er zijn want ook die zijn besmettelijk. Morgen kan alles weer anders zijn.
Tot snel.
Reactie plaatsen
Reacties