Kintsugi-blog

Ik loop niet lekker. De pijn is nog draaglijk, maar komt volkomen onverwacht opzetten. Er is niks te zien en als ik er niet op steun voel ik nergens pijn maar zodra ik ga lopen doet het zeer, bij elke stap en dan wordt het ineens afzien. Er komt geen eind aan, ook al is het nog steeds maar vijfentwintig kilometer. Een afstand die ik normaal met twee vingers in de neus loop. Mijn tempo heb ik al meteen losgelaten, aankomen is nog het enige dat telt. Ik krijg een luid applaus van de andere wandelaars, die al op het terras zitten, als ik eindelijk Valdesalor heb bereikt. Paracetamol en active gel helpen niet, want de volgende dag red ik het nauwelijks om met mijn rugzak op bij de bar te komen voor het ontbijt.

Volgens mijn boekje is etappe negen het saaiste stuk van de Via de la Plata. Urenlang loop ik rechtdoor op een grindpad langs vruchtbare grond met wijngaarden afgewisseld met olijfbomen en andersom.

'Hasta Santiago?' 'Sí.' Cuantos kilómetros?' 'Mille, más o menos.' 'Buena suerte y buen camino.' 'Gracias.' Mijn eerste 'buen camino', in de vroege ochtend voordat ik Sevilla achter me laat.

Hoewel de lente nog moet beginnen, ga ik van de winter in Nederland gelijk naar de zomer in Andalusië, want in Sevilla schijnt de zon al volop. Ik ben blij dat mijn lichaam even twee dagen kan acclimatiseren zonder rugzak, voordat ik op pad ga. 

Actie wordt ook wel de brug tussen dromen en werkelijkheid genoemd maar om tot actie over te gaan moet je eerst een keuze maken. Ga je na de brug linksaf of rechtsaf? De hele dag door maken we keuzes van wat we gaan eten en aantrekken tot of we de fiets pakken of de auto nemen. We stellen prioriteitenlijsten op en kiezen zo wat we het belangrijkst of meest urgent vinden. We wikken en wegen en zetten de voor- en de nadelen tegenover elkaar. We baseren ons op feiten maar luisteren ook naar ons onderbuikgevoel. Soms kunnen we er een nachtje over slapen en soms moeten we in een fractie van een seconde tot een besluit komen. Het maken van keuzes die voordelig uitpakken is niet zo moeilijk. De keuze wordt al een stuk lastiger als het ook nadelige gevolgen kan hebben of als we moeten kiezen uit twee kwaden. 

'Jij bent uniek en dus zeldzaam. Jij bent goed zoals je bent. Blijf altijd trouw aan jezelf. Wees echt, zonder perfect te willen zijn. Accepteer je onvolkomenheden volledig, alleen dan kan je van jezelf houden. Jij bepaalt jouw waarde, niet een ander. Hoe meer je van jezelf houdt, des te meer je van anderen kan houden. Liefde begint met eigenliefde. Respecteer je grenzen en verlies ze nooit uit het oog. Gun jezelf altijd het beste omdat je het verdient.' Klinkt dit als ja, ja het zal wel maar ik voel het niet zo? Dan houd je waarschijnlijk niet genoeg van jezelf.