We staan te wachten op de nachtbus bij het busstation van Calama als de grond onder onze voeten heen en weer begint te schuiven van links naar rechts. Ik denk nog van 'zo, dat is een zware vrachtwagen' en kijk achterom naar het viaduct, maar er rijdt niets. Op hetzelfde moment begrijp ik dat dit een aardbeving is en roep naar de groep dat ze naar de parkeerplaats moeten rennen, onder het afdak vandaan. De beving is kort maar krachtig, 6.9 op schaal van Richter en we zitten slechts 16 km van het epicentrum af. In Chili worden dagelijks bevingen gemeten en de meeste gebouwen zijn hierop gebouwd. In de busterminal zelf zijn wat platen van het plafond naar beneden gekomen maar voor de rest blijft de schade beperkt. De Chilenen zijn wel wat gewend, voor de groep is het een eerste ervaring met een aardbeving.
Op reis moet je altijd voorbereid zijn op het onverwachte. Tijdens het eerste deel van onze reis krijgen we te maken met een autorally tussen Sucre en Potosí waarvoor de weg tijdelijk is afgesloten en we voor die tijd vertrekken uit Sucre. Daarna kwamen de minder voorspelbare wegblokkades, die we ook weer konden vermijden door in de vroege ochtend te vertrekken.
De groeiende politieke onrust wordt veroorzaakt door confrontaties tussen aanhangers van de linkse ex-president Morales en de politie. De pas verkozen centrumrechtse president Paz schafte de brandstofsubsidies af in een poging de begroting op orde te krijgen, omdat het land in een zware economische crisis zit, waarop de vakbonden een loonsverhoging eisten en vervolgens sloten de boeren en de mijnwerkers zich hierbij aan en lag het halve land plat door wegblokkades, gewelddadige demonstraties en stakingen. De situatie is op dit moment zo slecht in de regio La Paz dat het reisadvies is verandert in code oranje.
Onze reis gaat wonder boven wonder volgens plan omdat we via Uyuni doorreizen naar Chili en ik ben blij dat niemand in de groep last heeft gehad van de hoogte. Terwijl we landen op Paaseiland, verwachten we volop zon maar krijgen we een bewolkte lucht en wat later heel veel regen. Ook dit is niet wat we verwacht hadden maar gelukkig houden we het tijdens de excursiedagen bijna helemaal droog en maken we prachtige foto's van de moai die in mijn ogen nog altijd even statig en indrukwekkend zijn. Rapa Nui is en blijft een heel bijzondere en unieke plek in de wereld.
Op onze laatste ochtend, zie ik in Hanga Roa Floortje Dessing lopen en spreek haar aan. Ik ben blij voor haar dat het met haar gezondheid weer beter gaat en zeg dat ook. Ze is op Paaseiland voor de opnames van Floortje naar het einde van de wereld. We wensen elkaar een goede reis en ik loop weer verder. Ook deze ontmoeting was totaal onverwacht maar daarom juist heel erg leuk.
Als je het onverwachte verwacht dan zit je leven vol met verrassingen. Soms aangenaam en soms ook niet, maar een gewaarschuwd mens telt voor twee. Wees dus altijd voorbereid op alles, zeker op reis.
Tot snel.
Reactie plaatsen
Reacties