"Ik zal wandelen waar mijn eigen natuur me naartoe zou leiden." (Emily Brontë)

Gepubliceerd op 27 april 2022 om 10:10

Wandelen is nog nooit zo populair geweest. Tijdens de coronapandemie hebben veel mensen het wandelen ontdekt en zijn blijven wandelen, ook nu. De vraag naar wandelreizen is enorm. Het aanbod wordt ook steeds groter, van dagtochten tot meerdaagse wandelingen. Van stevig doorstappen tot slenteren. Van hoogteverschillen naar kilometers maken. Asfalt, klompenpad of lekker struinen. Vierdaagse of Pieterpad. Door bossen en polders, over dijken en duinen. 

Waarom blijven we wandelen als we eenmaal begonnen zijn? Bijna iedereen ondervindt rust en ontspanning in de natuur. Matig intensief bewegen is dus goed voor lichaam en geest en eigenlijk kan iedereen het, als je maar in je eigen tempo blijft lopen. Het is laagdrempelig, goedkoop (met een paar goede wandelschoenen en sokken kom je al een heel eind), je kan het overal doen en het maakt niet zoveel uit of je nu  20 kilometer wandelt of een ommetje van anderhalf uur. De positieve effecten van wandelen zijn al merkbaar na een half uur wandelen per dag. Het is goed voor ons hart, hersenen, botten en verlaagd de bloeddruk. We blijven soepeler en ook ons geheugen heeft baat bij wandelen in de natuur. We worden creatiever. Wandelen verlaagt de kans op diabetes en is het ultieme middel tegen depressiviteit. Verder verlengt het jouw levensduur en als je wilt kan je nog afvallen ook. 

Wandelen heeft tevens een spirituele kant en pelgrimstochten zijn massaal in trek. Persoonlijke groei, ontwikkeling en bezinning zijn drijfveren om je eigen pad te lopen, liefst zo ver mogelijk. De problemen uit je hoofd te lopen en kijken wat er daarna overblijft.    

Voor het eerst sinds maanden zal ik weer een groep begeleiden en ik verheug me erop. Weer mensen om me heen, verhalen vertellen en verhalen horen. Samen onderweg zijn, samen wandelen. Loopend Vuurtje heeft mij gevraagd om een kennismakingswandeling (15 km) te organiseren voor (toekomstige) klanten. Met de Hollandse Biesbosch in mijn achtertuin is dat natuurlijk geen probleem. We verzamelen om 10:00 uur. 

De Biesbosch is op dit moment prachtig, veel vogels zijn aan het nestelen. Hoewel de kans minimaal is om op dit dit tijdstip bevers te zien, komen we wel langs glij-, en vraatsporen van de bevers. Ook het ijsvogeltje laat zich moeilijk spotten maar met een beetje geluk...

Als iedereen gearriveerd is lopen we via het beverbos richting de wilgenbomen die schots en scheef langs het pad staan, de wilgentakken en twijgen werden onder andere gebruikt voor het maken van manden en fuiken. Het gebied dankt zijn naam aan de biezen, de eerste planten die hier groeiden en men gebruikte de mattenbies voor stoelzittingen. Later werd ook het riet snijden populair. Tegenwoordig kan je deze oude ambachten alleen nog zien in het museum maar wordt er commercieel niets meer mee gedaan. Na inpoldering ontstonden weilanden en graslanden. Door het stijgen van de waterspiegel zijn er nu weer een aantal landbouwpolders verdwenen zodat de rivieren meer ruimte krijgen. 

Langs de oude Kikvorskil en door de Otterpolder vervolgen we onze route. Onderweg staan we stil bij het kabaal dat een ooievaar maakt op zijn nest. De bloesembomen staan volop in bloei en de natuur heeft recent een groeispurt ondergaan. De bomen zijn nu al weelderig groen. We vervolgen onze weg langs het Moldiep over smalle, begroeide paden met brandnetel en fluitenkruid en komen langs grienden (wilgenakkers). In een boom zitten wel 6 nesten van reigers en de kleintjes worden gevoerd. Vervolgens steken we het Wantij over en lopen tegen de wind in over de Zeedijk naar Kop van 't Land voor de pauze. Onderweg zien we schattige lammetjes en reeën.  Na een welverdiende kop koffie met gebak bij het Huiskamercafé komen we via wijngaarde Bilderhof en een aantal oude bunkers die getuigen van de rol die de Biesbosch in de tweede wereldoorlog speelde, via de statige Bildersteeg weer uit bij de Blauwe brug en eindigen de route langs de golfbaan terug naar het Biesboschcentrum. 

De magie van het wandelen werkt altijd, we worden rustiger, verscherpen onze zintuigen en ontspannen. We komen gemakkelijker tot diepe gesprekken en bijna iedereen krijgt een gezonde kleur en een glimlach op zijn gezicht. 

De groep is enthousiast en gezellig en we hebben een heerlijke wandeldag met elkaar beleefd. Binnenkort ga ik weer op pad voor Djoser,  naar Cuba,  en komende zomer zal ik ook nog een aantal wandelreizen begeleiden voor Loopend Vuurtje waaronder de Camino Portugués naar Santiago de Compostella. 

Ik ben dankbaar dat ik weer kan doen waar ik goed in ben. Want ik ben op mijn plek in de natuur, met mensen om mij heen en dan maakt het voor mij niet zo veel uit of het om het begeleiden van een (wandel)reis gaat of om het geven van een wandelcoachsessie want het plezier dat ik eraan beleef en de energie die ik ervan krijg is bij allebei enorm. 

Tot snel.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.