Het luidruchtige gezang van de cicaden brengt me altijd terug naar die heerlijke vakanties in Zuid-Frankrijk, net als de geur van lavendel. Dan zie ik weer voor me hoe we met open ramen langs paarsblauwe velden reden, op weg naar Riez om daar inkopen te doen. Wat mij ook altijd bij zal blijven is de smaak van campingboter uit blik op vers stokbrood, waarvoor we 's morgens vroeg de berg op moesten lopen naar de bakker in het dorp. En zo brengt de muziek van The Corrs Unplugged mij gelijk weer terug naar lange wandelingen over stranden en busritten in Australië en Nieuw-Zeeland.
Een lied, een geur, een beeld brengt je soms even terug naar momenten in je leven die betekenisvol zijn geweest. Er gaan dan spontaan laadjes in je geheugen open. Even is er een nostalgisch verlangen of een gevoel van melancholie naar toen. Een flits van herkenning, een lach of een traan. Onbewust registreren we ook deze momenten in het heden, zo zal ik altijd aan mijn thuishaven denken als ik het onophoudelijke geroep om eten van de jonge futen hoor en wanneer ik over welke steiger waar ook ter wereld loop.
Het zijn vaak de kleine dingen die de meeste betekenis hebben en het is belangrijk om hier oog voor te blijven houden om gelukkig te zijn. Iets wat nu klein of onbelangrijk lijkt, kan met terugwerkende kracht een sterke emotie oproepen. Dat juist de smaak van campingboter mij zo bij is gebleven komt omdat ik het in eerste instantie niet lekker vond.
Herinneringen moet je koesteren, alle herinneringen. Ze bieden houvast en laten je weten wie of wat belangrijk voor jou is of is geweest. Ze hebben een speciale plek in je hart en dat is niet voor niks. Herinneringen kunnen ons helen, want ook als ze ons verdriet geven, bij rouw of verlies bijvoorbeeld, leren ze ons ook om alles op de juiste waarde te schatten. Je mist iets of iemand alleen maar omdat hetgeen of diegene indruk op je gemaakt heeft en belangrijk is geweest. Na verdriet en gemis volgt dankbaarheid omdat het je toen en nu opnieuw vervulling oplevert. Jouw leven is de moeite waard dankzij en niet ondanks al wat je overkomen is.
De sterkste emoties en mooiste herinneringen creëer ik nog altijd tijdens mijn langeafstandswandeling of door simpelweg op reis te gaan. Nieuwe plekken, verwondering, uitdagingen en ontmoetingen geven sjeu aan mijn leven, telkens weer. Het zijn de bijzondere verhalen die elke reis of wandeling uniek maakt, maar vooral het gevoel van tevredenheid en verbondenheid met het pad, de groep of met mezelf die ik vaak ervaar als ik onderweg ben. Alles is goed zoals het nu is.
Binnenkort ga ik weer op reis met een groep naar Midden-Amerika. Het zal zeker ook een trip to memory lane worden, en ik kijk er naar uit alle geuren en kleuren van Costa Rica tot aan Guatemala weer in mij op te nemen en hernieuwde herinneringen te verzamelen, want ze verrijken mij nog steeds en maken mij tot wie ik ben.
Tot snel.
Reactie plaatsen
Reacties