'Maar waarom ga je niet terug naar Rotterdam, dat is toch jouw stad?' 'Havanna is ook mijn stad net als Grenoble, Lyon of Tokio.' Na anderhalf jaar homeless te zijn geweest vond ik mijn thuishaven in Dordrecht, op een steenworp afstand van mijn Rotterdam. Als ik iets geleerd heb van het vele verhuizen en reizen dan is het wel dat thuis een gevoel is, en dus niet per se een plek hoeft te zijn.
Lang heb ik gedacht dat thuis het huis is waar je opgroeit en altijd naar terug keert. In mijn jeugd zijn we vaak verhuisd. Een ouderlijk huis heb ik dus ook niet meer, omdat mijn ouders nog een paar keer verhuisd zijn toen ik al uit huis was en in die huizen heb ik nooit gewoond. Ik heb er niks mee. Hierna werd thuis voor mij steeds een andere plek in binnen-, en buitenland.
Na jaren in Frankrijk gewoond te hebben, dacht ik weer thuis te komen in Nederland maar het ging anders. Ik voelde me totaal ontheemd in mijn eigen land en wist niet hoe snel ik weer weg moest. Een jaar later ging ik op wereldreis en dacht onderweg alle antwoorden te zullen vinden. Ik kwam terug met nog meer vragen en voelde me nog steeds een vreemde eend in de bijt. Het heeft best lang geduurd voor ik doorhad wat er aan de hand was. Reverse culture shock, omgekeerde cultuurschok en toen ik het eenmaal wist, begreep ik ook de fases waar ik doorheen ging. Thuiskomen kreeg een nieuwe betekenis.
Ik bleef reizen maar kwam ook bewuster terug en thuis werd steeds meer een gevoel. Een plek waar je je veilig voelt, waar je jezelf kan en mag zijn. Een plek waar je kunt ontspannen en dromen maar vooral een plek waar je thuis kan komen in jezelf, waar je blij van wordt en tevreden mee bent. Die plek hoeft niet altijd een dak te hebben en bevindt zich vaak onder de blote hemel. Hetzelfde geldt voor mensen en voor de liefde. Het zijn de mensen bij wie je je thuis voelt, die in je leven zullen blijven.
Veel steden in de wereld hebben mij dat gevoel gegeven, net als vele zonsondergangen, slaapzalen en wandelpaden. Het thuisgevoel zit nu in mij en ik neem het gewoon overal mee naar toe en als ik me ergens niet thuis voel dan blijf ik daar gewoon niet of in elk geval niet lang.
Echter iemand die geboren en getogen is in Rotterdam en er zijn hele leven lang gewoond heeft, zal de stad niet zomaar verlaten omdat de gehechtheid anders is. Die gehechtheid mis ik soms wel. Ik benijd deze mensen omdat ze vaak nog de vrienden uit hun prille jeugd hebben of een ouderlijk huis waarin ze zijn opgegroeid. Aan de andere kant zou ik ook weer niet willen ruilen omdat ik daar te avontuurlijk voor ben.
Inmiddels heb ik mijn thuishaven gevonden, verankert in mijn hart en bovendien kan ik mijn plek, mijn boot overal mee naartoe nemen als het moet.
Ben jij net weer terug in Nederland, na jarenlang in het buitenland gewoond te hebben? Heb je het gevoel ontheemd te zijn en moeite om je weer aan te passen in Nederland? Wil je het liefst zo snel mogelijk je koffers weer pakken? Zie je op tegen de administratieve mallemolen van je terugkeer? Heb je nog nooit van de omgekeerde cultuurschok gehoord? Wil je meer weten over welke fases je doorgaat?
Neem dan nu contact met mij op via deze website en meld je aan voor een gratis intake gesprek.
Tot snel.
Reactie plaatsen
Reacties