Dat je de relatie tussen Japan en Zuid-Korea op zijn zachts gezegd "complex" kunt noemen wist ik al. De Japanse invasie in Korea en de daarop volgende annexatie laten diepe sporen na in de Koreaanse psyche en tot op de dag van vandaag is de kwestie omtrent troostmeisjes en dwangarbeid nog steeds een doorn in het oog van veel Koreanen. Ondanks dat beide landen sinds 1965 "on speaking terms" zijn en Japan als boete doening aardig wat geld in de Koreaanse economie heeft gestoken blijft de relatie fragiel en zijn er nog regelmatig confrontaties. Desondanks vormen ze samen een hernieuwde vuist tegen die andere dreiging: Noord-Korea, het tweede trauma van Zuid-Korea.
Als we 's morgens opstijgen vanuit Fukuoka, heb ik nog geen idee wat ik kan verwachten van dit "getraumatiseerde" land dat na de Tweede Wereldoorlog werd verdeeld in Noord en Zuid. Aangekomen in Busan, zie ik gelijk wat ze het "Mirakel van de Han-rivier" noemen. Het land heeft een enorme economische groei laten zien en staat wereldwijd op de 10e plek van economische grootmachten. Gigantische wolkenkrabbers en dure auto's bepalen het straatbeeld. Maar als je goed kijkt zie je ook nog traditionele vissersbootjes, straatverkopers en boeddhistische tempels. Op de vismarkt vooral schaal-, en schelpdieren maar ook een kom vol met kronkelende fallussen, die beter bekent staan onder de naam "penisvis", hoewel het een lepelworm is en geen vis. De liefhebber zet zijn tanden in een rauw exemplaar en volgens kenners smaakt het zoet en ook een beetje zout. Ik hou het liever bij bibimbap of de Koreaanse BBQ.
Als er één ding is dat de Zuid-Koreanen verenigd in een nieuwe en herkenbare identiteit dan is het wel de K-pop. De invloed van K-pop (en ook K-drama) is inmiddels wereldwijd doorgedrongen. Zuid-Korea is niet langer het verscheurde land waar mensen in armoede leven maar een natie waar alles en iedereen online is, technologische ontwikkelingen elkaar snel opvolgen en de economie bloeiend houden, denk aan grote merken als Samsung, KIA, Hyundai en LG. Waar idolen als BTS de saamhorigheid vergroten en Psy de weelderige en hippe levensstijl van de Gangnam-wijk in Seoul wereldwijd op de kaart zette door zijn megahit Gangnam-style.
Toch zie je ook duidelijke overeenkomsten met Japan terug in respect voor ouderen, de buiging als begroeting, etiquette, netheid openbare ruimtes, persoonlijke verzorging en het gebruik van beide handen als ze iets aannemen of ontvangen. Aan de andere kant zijn de Zuid-Koreanen directer in de omgang, authentieker en daardoor echter dan de Japanners. Het systeem is min of meer hetzelfde maar de Zuid-Koreanen zijn net iets minder strikt en gedisciplineerd en dat voelt heel relax.
Het verbaasde mij dan ook dat juist de J-pop in vergelijking met de K-pop minder gepolijst is, de artiesten groeien in hun rol en het gaat om herkenbaarheid en authenticiteit. Perfectie speelt een ondergeschikte rol, het gaat om de stem niet om de show. J-pop is groot binnen Japan, maar daarbuiten zijn er weinig fans. K-pop is gemaakt om internationaal en viraal te gaan, met overheidssteun, doordat liedjes altijd vertaald worden in het Engels, de sterren van jongs af aan een intensieve training ondergaan in zang en dans en de hele show tot in de kleinste details synchroon loopt.
Kortom Zuid-Korea heeft het imago van arm en getraumatiseerd achter zich gelaten. De entertainment industrie draait op volle toeren, naast oude tradities zoals de Hanbok, de typische Zuid-Koreaanse klederdracht die nog steeds gedragen wordt voor speciale gelegenheden en om gratis tempels en musea in te gaan. Het land heeft zijn eigen, unieke taal weten te behouden net als bijzondere ambachten zoals de papierkunst hanji en de Koreaanse lakwerktechniek die ott-chil wordt genoemd.
Het prikkeldraad dat de DMZ tussen Noord-, en Zuid-Korea markeert is er nog, net als de littekens uit het verleden, echter wie goed kijkt ziet in het prikkeldraad een hartje.
Tot snel.
Reactie plaatsen
Reacties