Het leukste en ook het lastigste van het begeleiden van een reis is de groepsdynamiek: oftewel hoe mensen zich gedragen binnen een groep en hoe ze met elkaar omgaan. Het is een proces waar je als reisbegeleider een zekere invloed op uit kan oefenen tijdens de vorming van de groep. Jij bepaalt de regels (iedereen op tijd), rouleren in de bus, netjes in de rij voordat je de trein instapt en stilte in de trein in Japan bijvoorbeeld. In de kennismakingsfase zullen de meeste mensen zich hiernaar voegen. De reisbegeleider biedt houvast, ze kennen de andere groepsleden nog niet en zijn in een vreemde omgeving. In deze fase kan je ook een positieve rol spelen in het groepsproces door jouw enthousiasme, humor, steun en toeverlaat. Ook zie je vrijwel gelijk welke mensen er niet in de pas willen lopen, want er zit altijd wel een rebel of einzelgänger in de groep en het is heel moeilijk om die binnen de boot te houden, zeker als deze persoon ongepast gedrag vertoont of voor irritaties binnen de groep zorgt.
Wanneer de groepsleden elkaar onderling beter leren kennen, komen de eerste scheurtjes. Meestal is dit na de eerste week van de reis of halverwege. Sommige mensen willen de regels aanpassen of er ontstaan discussies over de regels. De groep wordt nu ook zelfstandiger, de vreemde omgeving begint minder vreemd aan te voelen en de groep leunt minder op de reisbegeleider en meer op elkaar. Soort zoekt soort en er kunnen zelfs vriendschappen ontstaan. Je ziet vaak ook dat bepaalde mensen in deze fase worden gemeden en de groep valt in kleine groepjes uiteen of sluit bepaalde mensen buiten. Als reisbegeleider zie je dit gebeuren maar hier heb je geen enkele invloed meer op.
In het geval van een hechte groep zie je dat iedereen zijn rol binnen de groep heeft bepaalt en is er veel respect onderling. Mensen houden rekening met elkaar en er is harmonie binnen de groep. De meeste mensen kunnen met de meeste mensen door een deur, zeg maar. Dit zijn de beste en vaak ook de gezelligste groepen en ik heb vele groepen gehad met wie ik na drie weken, nog verder had kunnen reizen en zij met mij. Aan de andere kant, wanneer er spanningen binnen de groep ontstaan, hetzij door enkele mensen, hetzij door slechts één individu dan verandert de dynamiek binnen de groep. Deze "stoorzenders" zorgen voor de nodige irritatie en brengen vaak ook negativiteit mee in je groep wat weer invloed heeft op de algemene sfeer. Het zijn de klagers, de moeilijke mensen die het niet naar hun zin hebben of andere verwachtingen van de reis hadden. Ze zoeken bondgenoten binnen de groep en vinden soms meelopers. Het zijn vaak de mensen die sowieso moeite hebben met groepen, de rebel of de einzelgänger en ik vraag me dan ook altijd af waarom deze mensen überhaupt met een groepsreis meegaan als ze er eigenlijk vanaf het begin niet bij willen horen.
Tien verschillende mensen brengen tien verschillende kleuren oftewel zoveel mensen, zoveel wensen. Het blijft altijd een gok welke kleuren je in je groep hebt, dat geldt zowel voor de mensen die met een groepsreis op vakantie gaan als voor de reisbegeleider. Toch zie ik gelukkig, overwegend vrolijke kleuren. Mensen die zin hebben in de reis, zich goed hebben ingelezen en dus weten wat ze kunnen verwachten. Mensen die ongeacht hun leeftijd of ervaring zich kunnen en willen aanpassen binnen een groep en rekening houden met elkaar omdat ze er samen een mooie reis van willen maken en op deze manier een land willen ontdekken.
De zwarte schapen binnen de groep zullen niet veranderen, ook niet als je ze in een groep vol met bont gekleurde schapen stopt. Zwart blijft zwart. Richt je aandacht dus op de regenboog en blijf positief.
Tot snel.
Reactie plaatsen
Reacties